Verhuizen! Opnieuw moeten we onze koffers pakken en doortrekken. Niet dat we dat erg vervelend vinden want vandaag gaan we naar Cape Canaveral waar zondag onze cruise zal starten. Nadat we, voor ons doen, op tijd waren opgestaan, genoten we ook deze keer van een heerlijk à la carte ontbijt. Het was nu wel rustiger dan gisteren en al heel snel stond ons ontbijtje voor onze neus.

Breakfast Cafe

Files en drukte naar Cape Canaveral

Kort na ons ontbijt was onze auto al weer ingepakt en gingen we op weg naar Cape Canaveral. Het eerste deel was pittig druk maar gelukkig scheen de zon en zag alles er kleurrijk en zomers uit. Nadat de drukte een beetje afnam gaf onze navigatie aan dat de volgende afslag over 267 kilometer zou zijn. We reden inmiddels op de Turnpike dus ging de cruisecontrol er op en rijden maar. Onderweg verdween de zon steeds vaker achter de wolken en het begon zowaar te regenen. Eenmaal aangekomen bij onze afslag moesten we nog een aantal kilometer rijden alvorens bij ons hotel te arriveren. Toen onze navigatie meldde dat we bij onze eindbestemming waren gearriveerd bleek ons hotel in geen velde of wegen te bekennen. De navigatie bleek op hol geslagen te zijn en had heel fijn een ander plekje uitgekozen. We moesten 10 Km terugrijden. Zelfs apparaten vergissen zich blijkbaar nog wel eens ūüôā¬†

Driving to Cape Canaveral

Het hotel

Uiteindelijk bleek op de nieuw aangewezen plek wel een hotel te staan en we checkten in. Ondanks dat we in een Best Western hotel zaten is dit blijkbaar geen garantie meer voor een prima betaalbaar hotel. We hadden een aardig bedrag per nacht betaald maar de kwaliteit was onder het nulpunt. De bedden en de noodzakelijke zaken waren schoon maar over de rest konden we overal wel een klacht bedenken. Enfin, we zijn er bijna alleen om te slapen dus we redden het wel ūüôā

The Hotel

Cruiseschepen en Cape Canaveral

Na onze bagage in de kamer te hebben gedropt gingen we eerst‚Ķ in de haven naar de cruiseschepen kijken ūüôā Omdat het al later in de middag was hadden we besloten geen bezoek meer aan het Kennedy Space Center te maken. Een rondje rijden om dit Space Center kon natuurlijk nog wel. We zagen de brandstof raketten van de space shuttle en nog een paar oudere raketten staan. Bij het kantoor van het Kennedy Space Center stond ook nog een raket opgesteld. Erg leuk allemaal. Ondertussen hadden we online gekeken en zagen dat er notabene voor aanstaande zondag een lancering gepland staat. Precies om 10:30 als wij de huurauto moeten inleveren. We zijn benieuwd of we dan iets te zien of te horen krijgen.

Sailing and Flying

Vergane Glorie

We vervolgden onze trip en zetten koers naar het Merrit National Island Wild Refuge. Dat werd een eindje omrijden omdat de doorgaande weg verboden is. De weg loopt namelijk over het terrein van het Kennedy Space center. Hier ligt onder andere de landingsbaan van de vroegere Spaceshuttle. Dus terug naar het vaste land via de NASA Parkway brug om een eindje verderop weer via de A. Max Brewer Memorial Bridge terug te rijden. Onderweg leek ook hier de tijd stil te hebben gestaan. Er was weliswaar in de verte uitzicht op het Space Kennedy terrein en ongetwijfeld hebben hier mensen de lanceringen in het verleden gezien, maar nu is alles vervallen, oud en in onbruik geraakt. We stopten bij een openbare rustplaats aan het water en ook hier was de boel volledig kapot en afgesloten vanwege orkaanschade. Rare gewaarwording zo. 

The Sixties

Merrit National Island Wild Refuge

Bij Merrit National Island aangekomen kregen we nog de mogelijkheid om de Canaveral National Seashore te bezoeken. Zonder parkpas was de toegang maar liefst $20 en dat vonden we een beetje te gek voor een kort bezoek aan een stukje kust. We besloten het dan ook maar bij het Merrit Wild Refuge te houden en reden naar het Manatee observation Deck. De dieren die hier in het wild zwemmen noemen wij Lamantijnen en hebben wel iets weg van walrussen. We stonden even aan de kant en zagen er al gauw drie zwemmen. Wat een grote beesten zeg. Na een kwartier hadden we het wel gezien en reden verder naar de Blackpoint Wildlife Drive. Een weg dwars door het water en moerasgebied met een veelheid wild. Helaas hebben wij alleen vogels gezien o.a. de Roseate Spoonbill met prachtige roze vleugels. Dit was heel bijzonder om te zien.

Wild Animals

Diner en afsluiten

Hierna sloten we de dag gewoontegetrouw af met een restaurant bezoekje. Deze keer stond Rubies Tuesdays op het programma. Hier waren we in Las Vegas in 2012 voor het laatst geweest. Het eten was in ieder geval weer erg lekker en deze keer stond er zelfs een toetje op het programma. Na weer in het hotel te zijn aangekomen, hebben we de rest van de avond ingevuld met luieren en de voorbereidingen voor morgen. We gaan dan namelijk naar Seaworld dus dat wordt weer vroeg op.

Diner Time

Related Posts

Geef een reactie of deel een reistip!